Ο Ανταίος γράφτηκε το διάστημα 1997-1999, στη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού που έκανε ο Θανάσης σαν επιβάτης σε εμπορικό πλοίο που διέσχιζε τον Ατλαντικό. Από όλα του τα συγγραφικά πονήματα, πρέπει να ήταν το σημαντικότερο για τον ίδιον. Ήθελε πολύ να το εκδώσει, αλλά δεν το κατάφερε όσο ζούσε. Τώρα που έφυγε, αποφάσισα να το αναρτήσω εδώ, ώστε να διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες. Φαίνεται πως υπάρχουν περισσότερες της μίας εκδοχές του κειμένου: με αφιέρωση ή χωρίς, με μεγαλύτερη ή μικρότερη βιβλιογραφία, με μονόχρωμο ή με εικονογραφημένο εξώφυλλο... Εδώ παραθέτω την πιο πλήρη που μπόρεσα να συνθέσω, προσθέτοντας λίγα στοιχεία στο κείμενο που μου είχε εμπιστευτεί ο ίδιος. Αν κάποιος έχει μια πληρέστερη ή απλώς διαφορετική εκδοχή ή κάποια πληροφορία που πιστεύει ότι μπορεί να προσθέσει κάτι, ας επικοινωνήσει. Θα βρείτε το κείμενο σε μορφή pdf κάνοντας κλικ πάνω στην εικόνα. Καλή ανάγνωση.
Το έργο αυτό γράφτηκε όταν ήμασταν φοιτητές. Αποτελείται από μικρά κεφάλαια, παραγράφους στην ουσία, που μπορούν να διαβαστούν είτε με τη σειρά που παρατίθενται είτε με τη χρονολογική σειρά που δηλώνει η αρίθμησή τους. Στην πρώτη του χειρόγραφη εκδοχή, ο Θανάσης ζήτησε από τέσσερις φίλους να το καθαρογράψουν. Καθένας θα αναλάμβανε να γράψει μια ομάδα κεφαλαίων που συνδέονται νοηματικά, για να είναι με ενιαίο γραφικό χαρακτήρα. Στην ηλεκτρονική εκδοχή, χρησιμοποίησα διαφορετικό χρώμα για κάθε νοηματική ενότητα. Η μετάφραση στα ισπανικά και στα αγγλικά είναι δική μου. Τον Ιούλιο του 2008 το ανάρτησα σε έναν χωριστό ιστότοπο που έφτιαξα μόνο γι' αυτό και ανακοίνωσα την ανάρτηση στο μπλογκ μου , για να υπάρχει πρόσβαση για σχολιασμό. Τώρα πλέον μπορείτε να σχολιάζετε εδώ και να επικοινωνείτε απευθείας μαζί μου (το mail που δίνω σε εκείνον τον ιστότοπο δεν ισχύει πια, καθώς δεν έχω πλέον τον κωδικό ούτε τρόπο να τον ανακτήσω). Όσο ζούσε, ο Θανάσης δεν ήθελε να κοινολογεί ότι είναι ο σ...
Μελοποιημένοι στίχοι του Νικηφόρου Βρεττάκου. Μια πολύ απλή σύνθεση, από τα φοιτητικά μας χρόνια. Συμπυκνώνει όλη τη μελαγχολία που τον χαρακτήριζε. Ο Θανάσης λάτρευε τα ρέκβιεμ. Δεν υπήρχε ρέκβιεμ που να μην είχε στη συλλογή του. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το πένθιμο ύφος της σύνθεσης. Το κομμάτι αυτό συνδέεται με ένα άλλο έργο του Θανάση, το σενάριο Τετάρτη αυξημένη , όπου συμπεριλαμβάνεται στην αρχή ως μουσική υπόκρουση. Κλικ στο λινκ για να δείτε την παρτιτούρα σε αρχείο pdf σε σχήμα Α4. Έβαλα δύο σελίδες χειρόγραφου ανά μία Α4 για διευκόλυνση στη χρήση, αλλά το έχω διαθέσιμο και σε άλλα format για όποιον ενδιαφέρεται. Τα κηροπήγια Αν είναι έξω ή μέσα μου η νύχτα του Απρίλη, δεν ξέρω. Θαρρείς πως σαλεύουνε κρίνοι, λευκοί, στον ορίζοντα. Πώς γιόμισε η γης υψηλά κηροπήγια άστρων. Νικηφόρος Βρεττάκος, "Τα κηροπήγια" ...
Comments
Post a Comment